Rozdział 3 "Kiss time"

-Przepuść mnie, do cholery! - wrzasnęłam, próbując przecisnąć się obok ojca.

-Nigdzie nie idziesz - rozkazał jasno.

-A właśnie, że idę! - postawiłam na swoim.

   Popchnęłam go nieco mocniej niż zamierzałam i wyszłam na dwór.

-Jesteś smarkatą, wstrętną gówniarą. Ciekawe co matka by na to powiedziała!? - krzyknął w moim kierunku.

-Ona. Nie. Żyje. - syknęłam.

   Odwróciłam się i szybko poszłam przed siebie. Nie próbował mnie zatrzymać. Wiedziałam, że tego nie zrobi, zadałam cios poniżej pasa. Inni może by płakali, ale nie ja. Wykorzystałam swój limit łez już dawno, dawno temu.

   Kilka domów dalej zatrzymałam się i zadzwoniłam po taksówkę, następnie na bose stopy wsunęłam szpilki. Samochód podjechał po mnie za jakieś pięć minut, szybko wsiadłam i podałam kierowcy adres restauracji. Wkurwiający taksówkarz próbował podjąć jakąkolwiek rozmowę, ale po kilku próbach zwyczajnie odpuścił. Po kilkunastu minutowej podróży dowiózł mnie na miejsce. Zapłaciłam kierowcy i wygramoliłam się z auta. Byli pięć po ósmej. Idealnie spóźniona.

   Elegancko weszłam do środka i od razu skierowałam się w stronę stolika, przy którym siedziała interesująca mnie sylwetka. Chłopak kiedyś tylko usłyszał obcasy dudniące o podłogę poderwał się z krzesła i stanął naprzeciwko mnie.

-Cieszę się, że jesteś - wyszeptał pochylając się nade mną i składając na moim policzku delikatny pocałunek.

   Byłam lekko zszokowany jego dość intymnym, jak na pierwszą randkę gestem. Bardziej spodziewałam się kolejnego całusa w dłoń. Spoczęłam na krześle naprzeciwko jego i wzięłam do ręki kartę dań. Po chwili do naszego stolika podeszła kelnerka, w celu przyjęcia zamówienia. Ja wybrałam sałatkę grecką, a Zayn kurczaka w sosie kurkowym, czy coś takiego. Do tego nasze kieliszki natychmiast zostały napełnianie alkoholową, czerwoną cieczą. Ach wspomniałam mu, że nie jestem pełnoletnia? Ups... Lepiej, żeby się nie dowiedział. Upiłam łyk wina i zdecydowałam się zacząć rozmowę.

-Więc, czym się zajmujesz?

-Nie jesteśmy tu, po to, żeby rozmawiać o mnie - odparł sucho.

Okej... To było dziwne.

-Aha - zacięłam się lekko przygaszona.

-A ty?

-Cóż, uczę się w liceum.

-Mhmm, masz jakieś plany na przyszłość?

-Szczerze mówiąc, nie myślałam o tym. 

   Ta pogawędka zaczynała się robić nieco nudna. Hmm, coś czuję, że nie będziemy się zbyt dobrze bawić. Z moich rozmyślań wyrwał mnie dźwięk brzęczących talerzy, które postawiła przed nami kelnerka. Potrawy wyglądały naprawdę smakowicie, więc szybko sięgnęła po widelec i wzięłam do ust pierwszy kęs sałaty.

-A twoja rodzina? Masz jakieś rodzeństwo? - ponownie usłyszałam jego zachrypnięty głos.

-Nie, jestem jedynaczką - uśmiechnęłam się delikatnie, na co odpowiedział tym samym.

-Więc obstawiam, że mieszkasz z rodzicami?

   BUMM! Brawo, właśnie uderzyłeś w czuły punkt.

-Moja mama nie żyje. Zginęła w wypadku samochodowym. Mieszkam tylko z tatą - odparła wlepiając wzrok w sałatkę.

-Umm, przepraszam, nie wiedziałem, że...

-Nie przepraszaj, jest okej.

-A twój tata? - zabrzmiał ponownie jego głos.

   Musiał pamiętać dobrze nasze pierwsze spotkania, bo to wtedy doszło do ich niezwykle krótkiej wymiany zdań. Nikt normalny nie zadawałby tego rodzaju pytań. Mam nadzieję, że pamiętał też to co działo się wcześniej na balkonie.

-To znaczy, nie musisz odpowiadać jeśli nie chcesz. Chodzi mi o to, że nie daje mi spokoju to co działo się wtedy, kiedy się poznaliśmy.

   Czyli trafiłam.

-Spokojnie, mogę Ci to w zasadzie wyjaśnić.

***

   Odpowiedziałam Zaynowi o tym, jaki mój ojciec stał się po śmierci mamy i jakie mam z nim problemy. Szczerze mówiąc zdziwiło min to, jak szybko się otworzyłam, względem jego. Mówiłam mu bezproblemowo o moich największych zmartwieniach. Wydawał się to zrozumieć, co mnie niezwykle cieszyło. Nasza rozmowa w końcu zaczynała się kleić i rozwijać. W końcu zeszliśmy z niewygodnych tematów i zaczęliśmy dzielić się różnymi śmiesznymi, a także żenującym momentami z naszego życia. Było naprawdę miło. Po tym jak Zayn zapłacił za nasze posiłki postanowił odprowadzić moje do domu. Z powodu tego, że już trochę wypił stwierdził, że odebranie swojego samochodu jutro jest najlepszą opcją.

   Droga zeszła nam szybko, zdecydowanie za szybko. Kiedy stanęliśmy przed moim domem zorientowałam się, że wszystkie światła są pogaszone. Było grubo po północy, więc tata musiał już spać.

-To tu mieszkam - oświadczyłam odwracając się przodem do niego tuż pod drzwiami.

-Louise, pamiętasz nasze pierwsze spotkanie, prawda? - przytaknęłam pozwalając mu, aby kontynuował. - Więc, o ile pamięć mnie nie zawodzi, stanęło na czymś niezwykle ważnym.

   Obserwowałam jak na jego ustach formuje się, pozornie niewinny, uśmieszek, po czym agresywnie przykuwa mnie do drewnianej powłoki. Gwałtownie uderzył swoimi wargami w moje po czym wcisnął ostre opuszki swoich palców w moje biodra, zasłonięte tylko przez materiał sukienki. Cicho jęknęłam w jego usta, na co mogłam wyczuć uśmiech formujący się na jego wargach. Zanurzyłam dłonie w jego ciemnych włosach i pociągnęła za ich końcówki. Tym razem to on jęknął. Lekko przygryzłam jego dolną wargę odsuwając się od niego i tym samym kończąc pocałunek. Uśmiechnęłam się nieśmiało i wzięłam wzrok w podłogę, próbując ukryć uśmieszek, formujący się na moich ustach.

-Nie chowaj się przede mną. Jesteś śliczna - wyszeptał całując delikatnie mój policzek tuż obok ucha. - Żegnaj Louise. Mam nadzieję że spotkamy się w najbliższym czasie.

-Ja też mam taką nadzieję - powiedziałam i wyjęłam z torebki małą karteczkę, na której wcześniej napisałam numer mojego telefonu.

   Chłopak bez wahania odebrał ode mnie skrawek papieru i uśmiechnął się szyderczo.

-Do później, Louise.

-Do później.

   Pomachałam mu delikatnie na do widzenia, kiedy się oddalał i otworzyłam drzwi kluczem. Zdjęła buty i popędziłam do swojego pokoju. Jednak stwierdziłam, że na daremne się wysłałam, bo dom był pusty. Ojciec z pewnością siedzi w biurze. Norma.

   Ściągnęłam z siebie sukienkę, a następnie rzuciłam się na łóżko nie mając siły na zmywanie makijażu, ani przebieranie się w piżamę. Wtuliłam twarz w poduszkę i delikatnie przejechałem palcami po mojej dolnej wardze. Wardze, którą przed chwilą całował Zayn.

   Uśmiechnęłam się delikatnie i z tą świadomością odpłynęłam do krainy Morfeusza.

 _____________________________________

No więc trzeci rozdział zaliczony. Mam nadzieję, że się spodobał i przepraszam, że dodany tak późno, ale jakoś nie miałam weny. Ach i jeszcze jedno: pisany całkowicie na tel, więc nie jest sprawdzony i mogą się w nim pojawić liczne błędy, za co strasznie przepraszam. Obiecuje, że sprawdzę go najpóźniej w poniedziałek. 

Komentujcie i obserwujcie! 

Do nast. :D